Sprzeciw od niezadowalającego wnioskodawcę orzeczenia  ZUS wydanego w I instancji należy złożyć w ciągu 14 dni od dnia jej doręczenia ubezpieczonemu.

Sprzeciw wnosi się za pośrednictwem jednostki organizacyjnej ZUS właściwej dla miejsca zamieszkania osoby zainteresowanej. Co istotne – żaden przepis prawa nie precyzuje treści, ani formy sprzeciwu. Należy więc przyjąć, że sprzeciw powinien zawierać przynajmniej wskazanie skarżącego, jego adres, żądanie w zakresie sprawy, a także podpis. Bardzo ważne jest, aby złożyć sprzeciw w wyznaczonym terminie, ponieważ komisja lekarska ZUS nie rozpatrzy sprzeciwu wniesionego po terminie, nie patrząc nawet na jego treść. Nie ma przy tym potrzeby, aby sprzeciw dostarczyć do właściwej jednostki ZUS osobiście, równie dobrze można wysłać je pocztą. W takiej sytuacji o dochowaniu terminu decydować będzie nie data doręczenia do adresata, a data nadania ujawniona na stemplu pocztowym.

Postępowanie przez komisją lekarską ZUS

Komisja orzeka w składzie trzyosobowym – większością głosów. Jej zadaniem jest dokonanie ponownej oceny niezdolności do pracy, jej stopnia oraz pozostałych okoliczności – tych samych, które były przedmiotem oceny  lekarza orzecznika. Powtarza ona zatem postępowanie pierwszoinstancyjne lecz w składzie 3-osobowym. Co ważne, członkiem komisji lekarskiej nie może być lekarz orzecznik, który wydał orzeczenie w I instancji.

Wydane przez komisję lekarską orzeczenie jest ostateczne i stanowi podstawę do wydania przez ZUS decyzji w sprawie przyznania wnioskowanego świadczenia. Podobnie jest z orzeczeniem lekarza orzecznika, od którego  nie wniesiono sprzeciwu. Po wydaniu decyzji można jednak odwołać się do sądu powszechnego za pośrednictwem ZUS . To z kolei oznacza, że otwiera się drugi etap postępowania, tym razem już przed Sądem.

Adwokat Zbigniew Król