Kościół był wzniesiony jako ewangelicki w latach 1864-1867, restaurowany w 1962 roku. Jedno nawowy z transeptem, prezbiterium w formie pięciobocznej absydy i kwadratową wieżą czterokondygnacyjną, kondygnacja ośmioboczna.

Murowany, wykładany czerwoną licówką z pasami poziomymi jasnymi, na kamiennym cokole, oskarpowany. Szczyty nawy nad prezbiterium i transeptu uskokowe z attyką i ślepymi arkadami Dach nawy i transeptu dwuspadowy, prezbiterium pięciospadowy, wieży stożkowy, kryty blachą. Fryz wieńczący, otwory ostrołukowe. Neogotyckie portale ceglane w wejściach. W wejściu południowym w transepcie nad drzwiami płaskorzeźba Chrystusa Nauczającego.

Na trzeciej kondygnacji wieży zegar, czwarta zwieńczona ostrymi szczytami rozdzielonymi kwadratowymi słupami wystającymi nad dach. Wyposażenie wnętrza z XIX i XX wieku.

Przed kościołem stoi kapliczka z figurą Serca Pana Jezusa w gablocie ustawionej na postumencie pomnika mieszkańców wsi poległych w I wojnie światowej. Na granitowym cokole wyryty jest wieniec laurowy.

Kościół wzmiankowany był w 1333 roku. Został wzniesiony w pierwszej połowie XV wieku Był przebudowany (wnętrze i sklepienia), według daty na zworniku, w 1571 roku, później częściowo w 1617 roku i w XVIII wieku, restaurowany w XIX wieku, remontowany w latach 1991-1994.

Orientowany, murowany z kamienia, dwunawowy z węższym prostokątnym w rzucie prezbiterium, w całości oskarpowany, z zakrystią od północy, niewielką kapliczką od wschodu, drugą kaplicą i kruchtą od południa, wieżą od zachodu, nakryty dachami dwuspadowymi. Nad nawą występuje sklepienie krzyżowe z imitacją żeber, wsparte na stojącym centralnie filarze, a prezbiterium i zakrystię przekrywają dwuprzęsłowe sklepienia krzyżowe. We wnętrzu zwraca uwagę szereg kamiennych nagrobków z XVI i XVII wieku rodziny von Schönaich, dwa epitafia z 1609 i 1617 roku oraz rzeźbione wyposażenie barokowe z początku XVIII wieku.

W murze cmentarnym znajduje się barokowa brama z 1617 roku, flankowana pilastrami. Kościół wraz z cmentarzem otoczony jest murem z XVIII wieku, tynkowanym z gzymsem wieńczącym, barokową bramę i dwiema furtami. Na zachód od kościoła jest cmentarz, na którym zachowało się kilka nagrobków z XIX wieku.

Przed murem kościelnym od ulicy usytuowany jest krzyż drewniany z okresu międzywojennego z Ukrzyżowanym z blachy.

Rysunki – Henryk Rusewicz
Tekst – Henryk Rusewicz i Marek Sadowski
Artykuł równocześnie ukazuje się na stronie:
www.ziemialubinska.pl
Rowerowy Szlak Odry (mapa i opis) można znaleźć na stronie Pawła Niewodniczańskiego:
www.lubinskietrasyrowerowe.pl